PUBERS
In de puberteit
Pubers kunnen heel verfrissend
en ontwapenend zijn. Ze laten je
nadenken over de manier waarop
je opvoeder wilt zijn, over je
levensstijl, je uiterlijk, je smaak.
Van pubers valt veel te genieten,
net zoals van kinderen in een
eerdere ontwikkelingsfase.
Maar de puberteit kan ook
spanningen en conflicten met zich
meebrengen, want pubers kunnen
soms onredelijk zijn, humeurig of
dwars.
Daardoor kan het opvoeden in
deze periode ook lastig zijn.
TIPS TIPS TIPS
Toeschouwer
Kijk naar je puber niet alleen als opvoeder,
maar ook als toeschouwer. Zo kun je beter
zien hoe je kind volwassen probeert te
worden en kun je ook trots op hem zijn.
Geen preek
Toon belangstelling voor het reilen en
zeilen van je puber zonder meteen klaar
te staan met je eigen mening. Dat wordt al
gauw een 'preek' en dat is wel het laatste
waar je kind behoefte aan heeft.
Experimenteren
Realiseer je dat veel van wat je puber
doet experimenteren is, het opdoen van
ervaringen om te ontdekken wat hij of zij
kan of wil, wat bij hem of haar past.
De meeste experimenten houden na een
tijdje weer op.
Normen en waarden
Hou vast aan de normen en waarden
die jij belangrijk vindt, ook al heeft je puber
de behoefte er flink tegenaan te schoppen.
Probeer duidelijk te maken waarom je
eraan hecht, maar dring ze niet op.
Verbieden
Al zou je misschien iets liever willen, je
puber iets verbieden (ik verbied je met die
jongen om te gaan, een stickie te roken, te
drinken) heeft geen zin. Je riskeert hooguit
dat hij of zij het juist gaat doen, maar dan
stiekem.
Kind van de buren
Als je even niet meer weet wat je met je
puber aan moet, probeer je dan voor te
stellen dat het om het kind van de buren
gaat. Dan komen de goede ideeën vanzelf.
Duidelijke regels
Maak alleen duidelijke regels bij wat je echt
belangrijk vindt. Op tijd de hond uitlaten kan
belangrijker zijn dan het geven van een zoen
voor het slapen gaan. Het scheelt een hoop
geruzie en bovendien laat je je puber zo meer
in zijn waarde.
Spannend
De puberteit is spannend en niet per se
een bron van zorg. Als je het zo bekijkt, zit je
al aardig op dezelfde golflengte als je puber.
Onderhandelen
Onderhandel samen over regels en
grenzen. Dat is de beste manier om
ruzies te vermijden of op te lossen.
Bovendien maakt je puber zo kennis met
geven en nemen.
Onderhandelen kan over alles:
zakgeld, kamer opruimen, roken, drinken,
hoe laat thuis komen, noem maar op.
Friday, September 3, 2010
Een vreemde manier van leven?
Laatst ontmoette ik op een bruiloft een neef, die ik in jaren niet had gezien. We raakten aan de praat. Hij vertelde hoe hij op dit moment leeft.
Vreemd! Hij had gekozen om in armoede te leven. Vrijwillig gekozen armoede. Hj beweerde dat hij daar gelukkig van werd. Samen met drie vrouwen woont hij in een klein arbeidershuisje in de Indische Buurt in Amsterdam. Met een klein baantje verdienen zij een beetje geld. Daarvan leven zij en betalen zij de huur. Ze hebben een huiskamer ingericht voor prostituees, die met tippelen hun geld verdienen. Geld dat zij vaak nodig hebben voor drugs. Van zulke vrouwen en meisjes zijn er nogal wat in Amsterdam, vertelde hij. Ze zijn, volgens hem, praktisch vogelvrij. Soms hebben ze een 'vriend', die hen steeds ook weer 'de baan' opstuurt.
"Verder hebben ze niemand", zei Kees. "Werkelijk niemand". Hoerenlopers en dealers maken misbruik van hen, buurtbewoners jagen hen weg, de gemeente wil er officieel niks mee te maken hebben. Iedereen ziet deze vrouwen als een probleem dat zo gauw mogelijk uitgebannen moet worden. Er zijn maar weinig mensen, die deze vrouwen ook als mens ziet. Als een mens, die in de problemen zit."
Dat vertelde Kees allemaal. Die groep van hem biedt die vrouwen een veilige, warme plek om te schuilen, soep en brood, een douche, wat menselijke aandacht en warmte.
"Hoe kun je daar nou gelukkig van worden?", vroeg ik.
"Dat lijkt me juist vragen om inbrekers!", reageerde ik.
"Nee hoor. Iedereen mag en kan gewoon binnenkomen om een boterham te nemen, een groet achter te laten, een nachtje te slapen. En dat gebeurt ook vaak.
Kijk, er is niets te halen van materiële waarde. Zodoende hebben we veel kostelijke ontmoetingen gehad. Ja, en als er eens iemand iets uit ons huis meenam, dan dachten we: 'Die zal het wel harder nodig gehad hebben dan wij'. We zijn er heel tevreden mee."
Nou was ik zelf op dat moment verwikkeld in een akelige erfeniskwestie die mijn bloed liet koken. Ik was daar vol van. Dus ik vertelde hem daarover. Mijn vader was een paar jaar geleden gestorven. Mijn drie broers werkten in het bedrijf van mijn vader. Ik zelf ben een heel andere kant op gegaan. Ik geef les aan een havo. Na de dood van mijn vader -mijn moeder was al eerder gestorven- wilden mijn broers zijn geld, dat hij allemaal in dat bedrijf had zitten, in het bedrijf laten.
Als ze mij mijn deel van de erfenis zouden geven dan zou het bedrijf over de kop gaat. Ik zou toch ook wel willen dat op die manier het levenswerk van mijn vader zou worden voortgezet, dachten zij...
Nou, dat wilde ik ook wel, maar ik vond dat ze dan maar dat geld bij een bank moesten lenen en mij mijn deel van de erfenis moesten geven. Dat wilden ze niet. En er was ook niks per testament geregeld door mijn vader. Dus, ik overwoog om dan maar naar de rechter te stappen om mijn recht te halen. Dan riskeerde ik natuurlijk wel een breuk met mijn familie. Enfin, pesterijen over en weer, je kent dat wel. Bitterheid alom...
Zegt Kees tegen mij: "Zijn die rotcenten je dat allemaal waard? Waarom zie je er niet gewoon vanaf je recht te halen? Dat is toch veel beter voor je gemoedsrust. Laat toch lopen man! Wat zal je je al die ellende op je nek halen voor honderdvijftigduizend gulden? Ik laat me nog niet voor een miljoen ongelukkig maken ... Dat is toch je ziel aan de duivel verkopen!"
Nou ja, wat vind je daar nu van?
Vreemd! Hij had gekozen om in armoede te leven. Vrijwillig gekozen armoede. Hj beweerde dat hij daar gelukkig van werd. Samen met drie vrouwen woont hij in een klein arbeidershuisje in de Indische Buurt in Amsterdam. Met een klein baantje verdienen zij een beetje geld. Daarvan leven zij en betalen zij de huur. Ze hebben een huiskamer ingericht voor prostituees, die met tippelen hun geld verdienen. Geld dat zij vaak nodig hebben voor drugs. Van zulke vrouwen en meisjes zijn er nogal wat in Amsterdam, vertelde hij. Ze zijn, volgens hem, praktisch vogelvrij. Soms hebben ze een 'vriend', die hen steeds ook weer 'de baan' opstuurt.
"Verder hebben ze niemand", zei Kees. "Werkelijk niemand". Hoerenlopers en dealers maken misbruik van hen, buurtbewoners jagen hen weg, de gemeente wil er officieel niks mee te maken hebben. Iedereen ziet deze vrouwen als een probleem dat zo gauw mogelijk uitgebannen moet worden. Er zijn maar weinig mensen, die deze vrouwen ook als mens ziet. Als een mens, die in de problemen zit."
Dat vertelde Kees allemaal. Die groep van hem biedt die vrouwen een veilige, warme plek om te schuilen, soep en brood, een douche, wat menselijke aandacht en warmte.
"Hoe kun je daar nou gelukkig van worden?", vroeg ik.
"Dat lijkt me juist vragen om inbrekers!", reageerde ik.
"Nee hoor. Iedereen mag en kan gewoon binnenkomen om een boterham te nemen, een groet achter te laten, een nachtje te slapen. En dat gebeurt ook vaak.
Kijk, er is niets te halen van materiële waarde. Zodoende hebben we veel kostelijke ontmoetingen gehad. Ja, en als er eens iemand iets uit ons huis meenam, dan dachten we: 'Die zal het wel harder nodig gehad hebben dan wij'. We zijn er heel tevreden mee."
Nou was ik zelf op dat moment verwikkeld in een akelige erfeniskwestie die mijn bloed liet koken. Ik was daar vol van. Dus ik vertelde hem daarover. Mijn vader was een paar jaar geleden gestorven. Mijn drie broers werkten in het bedrijf van mijn vader. Ik zelf ben een heel andere kant op gegaan. Ik geef les aan een havo. Na de dood van mijn vader -mijn moeder was al eerder gestorven- wilden mijn broers zijn geld, dat hij allemaal in dat bedrijf had zitten, in het bedrijf laten.
Als ze mij mijn deel van de erfenis zouden geven dan zou het bedrijf over de kop gaat. Ik zou toch ook wel willen dat op die manier het levenswerk van mijn vader zou worden voortgezet, dachten zij...
Nou, dat wilde ik ook wel, maar ik vond dat ze dan maar dat geld bij een bank moesten lenen en mij mijn deel van de erfenis moesten geven. Dat wilden ze niet. En er was ook niks per testament geregeld door mijn vader. Dus, ik overwoog om dan maar naar de rechter te stappen om mijn recht te halen. Dan riskeerde ik natuurlijk wel een breuk met mijn familie. Enfin, pesterijen over en weer, je kent dat wel. Bitterheid alom...
Zegt Kees tegen mij: "Zijn die rotcenten je dat allemaal waard? Waarom zie je er niet gewoon vanaf je recht te halen? Dat is toch veel beter voor je gemoedsrust. Laat toch lopen man! Wat zal je je al die ellende op je nek halen voor honderdvijftigduizend gulden? Ik laat me nog niet voor een miljoen ongelukkig maken ... Dat is toch je ziel aan de duivel verkopen!"
Nou ja, wat vind je daar nu van?
What is love...
according to children ages 4-8?
'When my grandmother got arthritis,
she couldn't bend over and paint her toenails anymore.
So my grandfather does it for her all the time,
even when his hands got arthritis too. That's love.'
Rebecca - age 8
'When someone loves you, the way they say your name is different.
You just know that your name is safe in their mouth.'
Billy - age 4
'Love is when a girl puts on perfume
and a boy puts on shaving cologne
and they go out and smell each other.'
Karl - age 5
'Love is when you go out to eat
and give somebody most of your French fries
without making them give you any of theirs.'
Chrissy - age 6
'Love is what makes you smile when you're tired.'
Terri - age 4
'Love is when my mommy makes coffee for my daddy
and she takes a sip before giving it to him, to make sure the taste is OK.'
Danny - age 7
'Love is when you kiss all the time.
Then when you get tired of kissing,
you still want to be together and you talk more.
My mommy and daddy are like that.
They look gross when they kiss'
Emily - age 8
'Love is what's in the room with you at Christmas
if you stop opening presents and listen.'
Bobby - age 7 (Wow!)
'If you want to learn to love better,
you should start with a friend who you hate,'
Nikka - age 6
(we need a few million more Nikka's on this planet)
'Love is when you tell a guy you like his shirt,
then he wears it everyday.'
Noelle - age 7
'Love is like a little old woman and a little old man who are still friends
even after they know each other so well.'
Tommy - age 6
'During my piano recital, I was on a stage and I was scared.
I looked at all the people watching me
and saw my daddy waving and smiling.
He was the only one doing that.
I wasn't scared anymore.'
Cindy - age 8
'My mommy loves me more than anybody
You don't see anyone else kissing me to sleep at night.'
Clare - age 6
'Love is when mommy gives daddy the best piece of chicken.'
Elaine-age 5
'Love is when mommy sees daddy smelly and sweaty
and still says he is handsomer than Robert Redford.'
Chris - age 7
'Love is when your puppy licks your face even after you left him alone all day..'
Mary Ann - age 4
'I know my older sister loves me
because she gives me all her old clothes
and has to go out and buy new ones.'
Lauren - age 4
'When you love somebody, your eyelashes go up and down
and little stars come out of you.' (what an image)
Karen - age 7
'You really shouldn't say 'I love you', unless you mean it.
But if you mean it, you should say it a lot.. People forget.'
Jessica - age 8
And the final one:
a four year old child whose next door neighbor
was an elderly gentleman who had recently lost his wife.
Upon seeing the man cry,
the little boy went into the old gentleman's yard,
climbed onto his lap, and just sat there.
When his mother asked what he had said to the neighbor,
the little boy said: 'Nothing, I just helped him cry'
'When my grandmother got arthritis,
she couldn't bend over and paint her toenails anymore.
So my grandfather does it for her all the time,
even when his hands got arthritis too. That's love.'
Rebecca - age 8
'When someone loves you, the way they say your name is different.
You just know that your name is safe in their mouth.'
Billy - age 4
'Love is when a girl puts on perfume
and a boy puts on shaving cologne
and they go out and smell each other.'
Karl - age 5
'Love is when you go out to eat
and give somebody most of your French fries
without making them give you any of theirs.'
Chrissy - age 6
'Love is what makes you smile when you're tired.'
Terri - age 4
'Love is when my mommy makes coffee for my daddy
and she takes a sip before giving it to him, to make sure the taste is OK.'
Danny - age 7
'Love is when you kiss all the time.
Then when you get tired of kissing,
you still want to be together and you talk more.
My mommy and daddy are like that.
They look gross when they kiss'
Emily - age 8
'Love is what's in the room with you at Christmas
if you stop opening presents and listen.'
Bobby - age 7 (Wow!)
'If you want to learn to love better,
you should start with a friend who you hate,'
Nikka - age 6
(we need a few million more Nikka's on this planet)
'Love is when you tell a guy you like his shirt,
then he wears it everyday.'
Noelle - age 7
'Love is like a little old woman and a little old man who are still friends
even after they know each other so well.'
Tommy - age 6
'During my piano recital, I was on a stage and I was scared.
I looked at all the people watching me
and saw my daddy waving and smiling.
He was the only one doing that.
I wasn't scared anymore.'
Cindy - age 8
'My mommy loves me more than anybody
You don't see anyone else kissing me to sleep at night.'
Clare - age 6
'Love is when mommy gives daddy the best piece of chicken.'
Elaine-age 5
'Love is when mommy sees daddy smelly and sweaty
and still says he is handsomer than Robert Redford.'
Chris - age 7
'Love is when your puppy licks your face even after you left him alone all day..'
Mary Ann - age 4
'I know my older sister loves me
because she gives me all her old clothes
and has to go out and buy new ones.'
Lauren - age 4
'When you love somebody, your eyelashes go up and down
and little stars come out of you.' (what an image)
Karen - age 7
'You really shouldn't say 'I love you', unless you mean it.
But if you mean it, you should say it a lot.. People forget.'
Jessica - age 8
And the final one:
a four year old child whose next door neighbor
was an elderly gentleman who had recently lost his wife.
Upon seeing the man cry,
the little boy went into the old gentleman's yard,
climbed onto his lap, and just sat there.
When his mother asked what he had said to the neighbor,
the little boy said: 'Nothing, I just helped him cry'
Subscribe to:
Posts (Atom)