Ik heb het een beetje moeilijk.
Ik weet niet wat ik wil met m'n toekomst, maar om daar naar te kunnen kijken, moet ik eerst focussen op het heden en wie ik NU ben. Daar heb ik geen idee van.
Ik wil heel graag anders zijn dan ik was; eindelijk dat goede, blije persoontje worden naar wie ik streef te zijn. En niet meer de depressieve pessimist.
Daarvoor zou ik met een schone lei moeten beginnen. Dat jullie me practisch pas kennen, komt dus goed uit. Ik moet wel zeggen dat jullie me nu al beter kennen dan een heleboel mensen. En buiten familie ook de enige, geloof ik. Anonieme of kilometers-ver-weg-zijnde internet figuren niet meegeteld. Daar heb ik ook al lang geen contact mee.

Ik zou nu natuurlijk wel kunnen doen alsof ik gewoon ben wie ik ben, maar wie ik was en ben geweest zal altijd wel een deel van me blijven. Voor mij lijkt het dus logische dat ik pas m'n volledige zelf kan zijn, als ik 'accepteer' dat ik ben geweest hoe ik was.
Het klinkt misschien als een hoop overdreven gedoe, maar wie weet werkt het wel. It's worth a shot. En als ik gewoon doe alsof ik er niets mee te verliezen heb, zal ik het misschien nog kunnen vertellen ook. Schamen zal ik me sowieso, maar daar kom ik wel overheen.
Ik zal binnenkort een samenvatting proberen te geven van waar ik me allemaal over heb opgefokt en dat soort dingen. Als dat iemand zou interesseren dan, zoniet dan heb ik het tenminste uit m'n systeem, voor mezelf.